maandag 23 februari 2015

Schilderen in het museum

De tentoonstelling 'Kruseman. Kunstbroeders uit de romantiek', is op dit moment te zien in Museum Jan Cunen. Je kunt er op verschillende manieren naar gaan kijken... meelopend met een rondleiding, of met koptelefoon en de izi travel app... je kan aansluitend zelfs een wijnproeverij of een lunch nemen
Maar misschien is het leukste nog wel om samen met 16 kinderen tussen de 7 en 12 jaar de schilderijen te bekijken. 'Jonge ogen' zien zoveel meer en anders. Heerlijk om hun gedachtes te horen. Wat ze zien wordt direct met veel fantasie geïnterpreteerd. "Die hond kan denk ik niet zo lang stilzitten hoor!" en "Ik zie daar een mensje... ik denk dat het de jager is.. ja... het is een jager hoor". Een schilderij met het hunebed levert even wat verwarring op.. is het een stapel stenen of... "Ik weet het, daar sliepen de koeien vroeger in!" en een ander bedacht dat ze daar "spullen en doden in bewaren"

"Gaan we nou nog schilderen?", vraagt een meisje... en dat deden we. 
Eerst de achtergrond, het landschap met een horizon. Daarna een zelfportret met mijn deskundige ;-) uitleg over waar we de ogen, de neus en de mond moeten plaatsen. Zie hier het resultaat. De bovenste maakte mijn dochter. Ze was ook nog mijn assistente!

Riske 7 jaar





maandag 9 februari 2015

Binnestebuiten


Riske 7 jaar
Klopt... ik ben inderdaad al een heel eind opweg met het illustreren van het nieuwste kinderboek van Marianne Seegers. Hieronder stiekem vast een paar details. 


Gitaarspelen, dat is wat Jet het allerliefste doet. Haar beste vriendin Aaf vindt het vooral saai. Op een dag krijgt Jet de kans van haar leven. Ze mag met haar gitaar meedoen aan een talentenjacht.  Er is wel een probleem: Aaf is op precies dezelfde dag jarig en geeft een groot feest. Wat nu? Wat kiest Jet? Haar hoofd en gevoel draaien binnenstebuiten.

Leesboek voor 8-10 jarigen. Komt dit voorjaar uit!





maandag 19 januari 2015

Stippeltjesbadpakken en ravijnen

Dat was ie weer. Les 10 van de cursus tekenen en schilderen is geweest en da's jammer. Dus gaan we begin februari gewoon weer verder met de vervolgcursus! Omdat er veel enthousiasten, creatievelingen zijn voor deze cursus, start ik er naast de maandagavond ook op de dinsdagavond eentje. (bij voldoende inschrijvingen komt die avond er dus bij)
Het is niet verplicht de eerdere cursus eerst te doen, dus heb je zin? Doe mee met ons!
Gaat je voorkeur uit naar de dinsdag, bel dan even met de cursusadministratie (0412 623 727)

Hieronder een kleine samenvatting van de laatste lessen. De bovenste tekening maakte ik zelf. Hier kun je alles zien van de afgelopen cursus. 




Materiaaloefening met oliepastel en lampenolie




9-luik maken van monotypes





woensdag 24 december 2014

Hollend het nieuwe jaar in

Bijna 18 weken is onze pup. Een aantal puppie-streken beginnen minder te worden...(hoeraa!) Maar er komen gewoon weer nieuwe voor in de plaats! Het knauwen aan de bank wordt minder bijvoorbeeld.. maar nu springt ze er met een aanloop bovenop! 
'Niet lachen!!' Commandeer ik omstanders.. maar da's moeilijk hoor.  




Links Charlie, ze is helemaal dol op andere honden! 

Zie dat buikje! Modder steekt zo mooi af op haar beige vacht!


maandag 22 december 2014

Eind 2014 begon een nieuw avontuur

Met zijn knuffel in zijn knapzak, stapt hij vastberaden over de wolken die zijn vader voor hem knutselde en opgehangen heeft. Ook de sterren en de maan hangt hij in de hemel van hun nieuwe 'wereld'. Zijn moeder strooit gekleurde mozaïeksteentjes als een pad door de lucht. Alsof ze zegt, "Kom maar ventje! Blij dat je er bent!"


Het kaartje van Morris is model A
Leuk als je me mailt of belt met vragen over een geboortekaartje!

donderdag 11 december 2014

Les in het donker

...maar vooral over het licht in het donker. 

Afgelopen maandag had ik Willemien Friesen (mijn tante) als gastdocent uitgenodigd. Elke cursus die ik geef vraag ik haar voor een gastles en gelukkig doet ze dat graag want ze maakt mijn cursus helemaal compleet. Deze keer vertelde ze over hoe 'het licht' in de kunstgeschiedenis 'opeens' verscheen. Van de Romeinen tot Caravaggio en door naar Rembrandt. Kunstenaars die geen licht schilderde, maar mèt licht leken te schilderen. 
Aansluitend deden wij een houtskool opdracht waarbij we maanlicht gingen tekenen, gummen, vegen en zo meer. Hoe dieper de schaduw en het donker, hoe helderder en stralender het licht! 
Is het in het leven ook niet zo...



Ik geloof dat iedereen een beetje versteld stond van de mooie resultaten... ik in ieder geval!
13 heldere volle manen schenen aan het einde van de workshop het atelier in.
Alles bekijken van deze les...Via deze link.


woensdag 26 november 2014

Op de rug van een schildpad een ganzenbord over

Ik heb weer een paar mooie geboortekaartjes en uitnodigingen mogen maken. De verhalen die de mensen me vertellen (zodat ik tot een persoonlijk kaartje kom) zijn zo leuk en bijzonder. Een klein kijkje in het leven van mensen die ik daarvoor helemaal niet kende.




Geboortekaartje gevouwen 11,5 x 17,5, uitgevouwen 11,5 x 29,5 cm
 Hieronder een meer getekend kaartje.



Uitnodiging feest. Dicht gevouwen 11 x 11 cm, uitgevouwen 11 x 33 cm.

zondag 16 november 2014

Houtskoolsplinters en zweet...

Maandagavond bij de Muzelinck lokaal 5! Daar gebeurt het. Creatieve stromen en houtskoolsplinters vliegen door de lucht. Met 12 cursisten wordt er heel wat geproduceerd. Teveel om allemaal in dit blogje te zetten.. Maar via deze link kun je het allemaal bekijken!
Hieronder een kleine selectie van wat er gemaakt is in de eerste 3 lessen van de basiscursus Tekenen en Schilderen.

Eén van mijn favorieten opdrachten is het portrettekenen zonder op je papier te kijken. Een oefening om de hand-oog coördinatie te trainen en een mooie manier om elkaar als groep wat beter te leren kennen. Ze moesten elkaar namelijk natekenen en dat leverde soms een beschaamde 'Oeps...sorry' op. Tja.... zonder op een papier te kijken naar wat je aan het doen bent is best lastig. Maar ook direct, spontaan, karakteristiek en héél grappig.



Stilleven in kubistische stijl met contékrijt.










donderdag 6 november 2014

Over een hond die alles eet en hoe simpel geluk kan zijn..

Papieren zakdoekjes... 'lekker'
zand... 'jummie',
paardenpoep...'mmmmm',
stenen...'wat zwaar op de maag, maar ach... '

zucht...

we hebben een labrador pup!


Ik zou kunnen schrijven, "En ze luistert naar de naam Charlie", maar dat luisteren is toch wel lastig als je krap 10 weken oud bent en de hele wereld roept om je aandacht. Vallende blaadjes (overigens ook hoog op haar menu), andere honden en de minstens zo leuke baasjes... een huis vol smakelijke meubels... en overal in slaap kunnen vallen... man wat een leven.

Ze is nu 4 weken bij ons. In die 4 weken hebben wij minstens zoveel moeten leren als Charlie... Een pup in huis is als een bijtende, snel kruipende baby zonder luier. Het verschil met een baby is dat het opvoeden direct begint! Zonder pauze ;-)

Dit kleine blonde pupje zorgt ook dat je je leven vanuit een ander perspectief bekijkt. Opeens moet je andere dingen gaan doen zoals wandelen... Hoe mooi kan een ochtend zijn met die eerste zonnestralen, het dauw op het gras, alles nog stil en rustig... (Behalve mijn dolle, naar stenen happende pup dan ;-)

En terwijl ik zondagavond de drollen met een biologisch poepzakje uit mijn achtertuin vis, draai ik me om en zie ineens mijn huis, met mijn gezin erin op een afstand. Ik voel het geluk door me heen stromen als ik besef dat dit fijne gezin de mijne is en dat ik in dat warme huis mag stappen. 
Uiteraard eerst even poepzakje in de container gooien!

Hieronder een paar dagboektekeningen en plaatjes van onze Charlie.