zaterdag 8 april 2017

Wat een portret!

Een geschilderd portret verteld vaak meer over een persoon dan een foto. In mijn portretten gaat dat zeker op! Elk detail verteld iets over de persoonlijkheid, passies, eigenaardigheden en dromen van die persoon. Ik maakte er één voor iemand die 50 werd. Ze kreeg het cadeau van haar familie die me allemaal mooie en lieve dingen vertelde over haar. Daaronder een gezinnetje die op het punt staat het nieuwe jaar in te stappen. En daaronder alle juffen en meester van mijn dochters.
Wil je meer weten over zo'n portret, stuur me een berichtje, ik vertel je er graag over.














maandag 23 januari 2017

Sneeuw, zout en 20 rode wangen. Workshop 'Sneeuwmeisje'

Vorige week heb ik twee keer een workshop gegeven aan 10 meiden van 7 t/m 9 jaar. Buiten lag sneeuw en binnen maakten we sneeuwpoppen! Dit sneeuwmeisje ontwierp ik en ik leerde stap voor stap hoe je haar kan tekenen. Daarna schilderden we met ecoline en effectzout een achtergrond en in een diepe lijst plakten we het 3D op elkaar. Uren lang (3 om precies te zijn) is er zonder pauze aandachtig en geconcentreerd gewerkt. Ik vond het geweldig om te zien hoe enthousiast en serieus ze eraan werkte! En de resultaten... Wow!! Eigenlijk wil ik ze allemaal zelf aan mijn muur.
Interesse in deze workshop voor meiden vanaf 7 jaar. Stuur me een berichtje via facebook of mail me voor meer informatie.

Mijn sneeuwmeisje als voorbeeld












vrijdag 16 december 2016

Het regent meisjes!

Vandaag was ze uitgerekend. Maar Zoë besloot anders... 21 nov, 4 weken te vroeg kwam mijn piepkleine nichtje ter wereld! En ze was er klaar voor want ze doet het zo goed. Inmiddels weegt ze bijna 3 kilo. Het kaartje was gelukkig al klaar maar de dag dat ze geboren werd, leek meer op een warme herfstdag dan het tafereel hier onder! De kinderen in de sneeuw zijn al haar nichtjes en neven die een sneeuwkasteel voor haar gebouwd hebben. (zie straatnaam) De ouders komen rechts het kaartje in gewaggeld. Terug van één van hun verre reizen. Vanaf nu reizen ze met drieën.

Alle kaartjes die ik maakte in 2016

Het kaartje dat ik maakte voor mijn jongste zus en Bas die dit jaar ook een meisje kregen. Jaja wij doen echt alleen aan meisjes bij de familie Friesen! 





dinsdag 15 november 2016

'Schilderen is nie mijn ding...'

...zei ze, terwijl ze naar de kleurvlekken keek die haar hond moesten voorstellen. 

Omdat we altijd de eindproducten zien, in een mooi lijstje of passe-partout vergeten we dat daar een heel proces van opbouwen (en afbreken) aan vooraf gaat. Ik denk, nee, ik weet zeker dat bij een goed schilderij er altijd een worsteling aan vooraf moet zijn gegaan. Wat nou ontspanning... haha

Zo mooi om te zien hoe mijn cursisten gisteren zichzelf overtroffen en verbaasd keken naar wat ze op doek hadden weten te zetten! (Ik mis nog 3 schilderijtjes hieronder... vergeten te fotograferen..)


Eerst bestudeerden we het onderwerp door het na te tekenen zonder op papier te kijken. Starend naar de afbeelding van het dier ontstonden grappige expressieve, vervreemde tekeningen die we later met grijstonen tot leven wekte.


Hieronder een experiment met ecoline en diverse andere materialen. Leuke herfstworkshop!




Vorige week gaf Willemien Friesen een gastles (vrouw van broer van mijn vader, oftewel mijn tante)
Vanuit een stukje kunstgeschiedenis gingen we beeldend aan de gang. We maakten een impressionistisch en daarna expressionistisch landschap. 


 Hieronder de voorbeelden met de werken die wij maakten met pastel krijt. Leuk om die verschillen in stijl en aanpak te ervaren!




maandag 7 november 2016

Dag huis waar ik opgroeide.

 We woonden er met zijn vijven. Mijn ouders en zussen en ik. Ik was 16 toen we erheen verhuisden. Jaren hadden mijn ouders ernaar gezocht... een vrijstaand huis met een lap grond. En daar aan het spoor lag het. Hun paradijs! Wij misten vooral onze vrienden uit de oude straat. Maar snel bleek dat de tuin zo groot was dat 'de hele oude straat' erin paste! Ze bleven slapen in tenten en we maakten kampvuren, we speelden verstoppertje in de schuren. Later op de middelbare school gaven we tuinfeesten voor bierdrinkende pubers. We sliepen in de hobbyschuur na vele stapavonden met onze vriendinnenclub. Ons huis was een beetje iedereens huis. De boom die mijn vriendinnen aan mijn ouders gaven op hun 25 jarige huwelijksfeest, staat er nog steeds. Mijn zus en ik trouwde in de tuin en niet veel later rende onze dochters over datzelfde gras.


De zomeravonden ... Mam had heerlijk gekookt en daarna gingen we naar buiten om te voetballen en gewoon lekker te liggen in het gras. Ik zie hoe mijn vader over het gras rolt met mijn schaterende dochter die probeert te ontsnappen en hem met 'mosballen' begint te bekogelen. Ik geniet en probeer dit moment in mijn geheugen te etsen, wetende dat dit voorbij gaat en beseffende hoe fijn alles op dit moment is.

Mosballen!



Niet lang daarna kwam mijn vader om in een verkeersongeluk, hij was nog geen 100 meter van huis af.
Niets voelde meer hetzelfde. Het was een donkere tijd maar het huis bleef warm en licht, dankzij mijn moeder. En nu is ze er klaar voor om het huis los te laten en een volgende stap te zetten. Iets kleiner en iets minder tuin! Mijn zussen en ik wonen allang niet meer thuis maar als ze dan daadwerkelijk die stap zet, en de deur van je ouderlijk huis gaat definitief dicht... da's pittig!

Ik ben trots op mijn moeder! Kijk haar gaan. Positief, neus vooruit, en door!
Hieronder het verhuisbericht dat ik voor haar maakte.




maandag 17 oktober 2016

De maandagavond bij de Muzelinck


Vanavond alweer les 4 die ik geef aan een steeds groter wordende groep. Van ervaren tot beginner, het maakt niet uit, ze storten zich allemaal in de opdrachten die ik ze geef. Ieder werkt dat op eigen wijze uit en dat levert elke maandag weer een leuke 'tentoonstelling' op. Tijd om wat te delen op het net! Misschien krijg je er ook zin in...mee doen kan nog steeds, we hebben nog een paar plekken. Ook kun je eerst een proeflesje meedoen. Meer info over mij en de cursus... klik hier.

Geïnspireerd door Corneille en andere Cobra-kunstenaars zochten we het onbevangen kind in ons op. Dat leverde een kleur en fantasie spektakel op!
(acrylverf op papier)


 Oliepastel en zwarte merkstift op papier


Herfstige stillevens in conté en houtskool. Van figuratie naar abstractie.

vrijdag 16 september 2016

Creativiteit kost een hoop kastruimte!!

Ik ben een verzamelaar van nutteloze dingen... want wie weet... komt het nog eens van pas voor één of ander kunstzinnig project. Kasten vol met; knopen, knikkers, barbiepoppen al dan niet onthoofd, deksels en doppen, zilverkleurige schuursponzen, veren, stenen, de houten ringen die om die rituals flesjes zitten... ik bewaar het allemaal!
Ik heb er een workshop omheen bedacht en ging met koffer vol 'kostbaarheden' naar de PiusX in Oss. De Muzelinck stuurde met mij nog een handjevol andere kunst docenten om de hele school een creatieve ochtend te bezorgen.

21 kinderen gaven 'de Verzamelaar' een gezicht! Knopen werden neuzen, deksels de wielen van een fiets. Alle spullen kregen een tweede leven in de vorm van een assemblage! De kinderen hebben er keihard vol concentratie en plezier aan gewerkt. Echt een geslaagde workshop die ik veel vaker wil gaan doen want... mijn kast is nog lang niet leeg!





Dit ben ik, workshop 'Het Verteltheater'

Daarna mocht ik naar groep 1-2 waar dertig overhitte kleuters op mij aan het wachten waren. (Het was die dag een graad of 32!!) Ik had mijn theatertje meegenomen en de kinderen maakte bladen die erin konden hangen met tekeningen van hunzelf. Ook plakte ze plaatjes erbij die iets over hun vertelde. (Wat lust je het liefst? Welk dier vind je het leukst, wat doe je graag?) Daarna mochten de kinderen vertellen en dat deden ze fantastisch goed! De bladen hielpen zelfs de meest verlegen kinderen iets over zichzelf te vertellen.