zondag 1 juli 2012

Dat is toch onmogelijk! Of niet...




Als illustrator heb je altijd bepaalde onderwerpen die je beter liggen dan de andere. Je specialiteit zeg maar. Òf je bent geweldig in dieren, òf in mensen tekenen, of in voorwerpen... Ik vind het leuk om mensen te tekenen, hoe ze met elkaar communiceren met lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen. Ik vind nog veel meer dingen leuk om te tekenen... maar met gebouwen heb ik niet zoveel...


Dat vind ik moeilijk... ik let er ook niet zo op, op architectuur, ik let op de mensen die voor het gebouw lopen. Hoe de hond aan het lijntje, dribbelend op z'n korte pootjes achter zijn baasje aan sjokt. Ik let op de vermoeide blik in de ogen van de moeder die met een gillend kind en zware tassen de supermarkt uitloopt. Maar hoe zo'n supermarkt er nou uitziet?

Ik ben nu met het themaboekje 'HUIS' bezig voor een VVE programma. Eén van de opdrachten was een zoekplaat op a-4 formaat met als titel 'gebouwen'. Bij het doorlezen van wat er allemaal op moest, dacht ik even, 'Sjee, da's onmogelijk!'  Maar onmiddellijk herpak ik mezelf dan en zie het als een uitdaging om dat klusje te klaren. 'Dat MOET ik kunnen!'





Dus als een ware architect en stedenbouwer ga ik aan de slag, ik ontwerp geveltjes en leg dakpannen, ik dek de tafeltjes op het terras en schilder een logo op de muur van het restaurant. Ik zorg voor voldoende schaduw op het plein en een natuurlijke groenvoorziening. Waar zal ik het standbeeld plaatsen? 
De slager, de bakker en de bibliotheek worden in de pandjes gehuisvest. Ik heb warempel nog wat pandjes leegstaan! Een speelgoedwinkel, schoenwinkel en mooi monumentaal stadhuis worden als bonus toegevoegd! Kindjes zitten in het klaslokaal van de school, terwijl hun ouders boodschappen halen bij de super op de hoek ...
En dan ben ik me een partij trots op het resultaat! Hà, niets is onmogelijk! Ik heb m'n eigen stad gebouwd.



Het kabouterhuis waar flink verhuist en verbouwd wordt.

4 opmerkingen:

  1. Oh jee. Nou petje af. Ik ken het probleem (pje) wel. Heb het zelf met achtbanen en hele muziekkorpsen. Maar ook met een enkele fiets. Gebouwen heb ik nog nooit voor mijn kiezen gehad.

    Daar heb jij je toch goed uitgered.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, (beetje verlate reactie) ik was op vakantie.
      Achtbanen... oef, das er ook één waar je misselijk van kan worden ja.

      Vroeger als kind nog welleens 'vrijwillig' getekend en die waren altijd geweldig en prachtig!! Volgens mijn moeder ;-)

      Verwijderen
  2. Hij is kei-leuk geworden, Ingrid!!! Wát een stad! Als ik zo'n opdracht voor m'n neus zou krijgen, zou ik ook lichtelijk panikeren, wil ik wedden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat verschrikkelijk leuk , wij voeren nu VVE thuis uit voor de peuters

    BeantwoordenVerwijderen