dinsdag 30 oktober 2012

Blote borst in woonkamer

Een tijdje terug sloeg het weer toe.
In enen... Ze keek me aan en ik keek terug... en dat was genoeg. Een hebberig gevoel maakte zich meester over me .... IK WIL HET HEBBEN!

Manlief keek me met een schuin hoofd aan. Hij weet allang dat hij geen enkele invloed heeft op mijn kunstaankopen. Het is er soms ook ineens. Hij komt thuis, en boven op de kast waar eerst zijn sleutels lagen, gapen drie vogelachtige keramische gedrochten in velle kleuren hem suffig aan. Niet één (da's zielig) nee drie! "Vind je ook niet dat ze elkaar versterken zo drie op een rij?", vraag ik semi artistiekerig.

"zucht"

Het ging toen om drie keramische vogels maar ik ben ook wel eens met een schilderij van 100 x 120 cm thuisgekomen! Toen zag ik hem toch wel even zenuwtrekkingen bij zijn oog krijgen.
Het was een schilderij van Collin van der Sluijs. Gelukkig vond hij het geweldig!... pfff

Maar ik dwaal af... Afgelopen zondag kwam ze dan eindelijk. Begeleidt door de kunstenares, tevens mijn goede vriendin. Mandy van Goeije. In het echt was ze nog mooier.
Nog dezelfde dag stond ik een gat in de muur te boren, en daar hangt ze dan...
"En", vraag ik aan man, "Mooi hè!", geef ik zelf al als antwoord.
Ach mijn man is daar zo makkelijk in, hij vindt het mooi, ze mag blijven.








Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen