woensdag 2 juli 2014

Misschien wel duizend... ja ik denk het wel...

Ik heb voor het Nederlands Jeugdinstituut inmiddels al wel ...honderden.. ik denk wel duizend(en) zelfs... taferelen van ouders met jonge kinderen getekend. Knutselend, pratend, spelend, troostend, lachend. Steeds een andere interactie tussen ouder en kind.
Als kind liep ik altijd enthousiast met verse tekening naar mijn ouders om deze vol trots te laten zien. Die drang heb ik eigenlijk nog wel... Nu stop ik het mijn man of kinderen onder de neus... die vaak ietsje minder enthousiast reageren .. Argwanend kijkt mijn oudste dochter naar één van de tekeningen...
"Mam!, Ben ik dat!?" zegt ze alsof ik iets van haar afgepakt heb...
Tja...ik haal natuurlijk mijn inspiratie uit mijn directe omgeving.

Zelfs in de duizendste illustratie zit geen enkele herhaling of verveling. Elke tekening vind ik opnieuw uit. Da's ook de enige manier dat ze 'levensvatbaar' worden en communiceren.














Geen opmerkingen:

Een reactie posten