vrijdag 11 juli 2014

De laatste schooldag en een bloemetjesjurk

Terwijl ik de bakjes met appelpartjes en een beker drinken in de rugzakken schuif, denk ik... "joh wat gaat dat toch snel zo'n schooljaar!" Met de afscheidscadeautjes in hun handen geklemd, gaan we richting de klas. Daar wordt de juf omringt door blije kindergezichtjes die netjes wachten op hun beurt om de juf hun cadeautje te geven. Dit jaar maakte ik een stripje voor de juf van mijn jongste dochter. 


Daarnaast hebben we ons eigen persoonlijke kwartet gemaakt. "Het grote lievelingskwartet van Nora en Riske" waarbij steeds 4 lievelingsdingen een setje vormen... 




En dan is het vrijdagmiddag... joepie vakantie!!! Bevrijdt rijden we naar huis. Het duurt nog geen uur voordat ik in een verveeld gezicht kijk. "Kweet niet wat ik moet doeoeoen!". 
"Nou", zeg ik opgetogen, "Laten we gaan kwartetten!".

"NEEEEHEEEEJ", schreeuwt ze in mijn oor. Mmmmm... een schooljaar is best kort... maar een vakantie van 6 weken... kan heel lang zijn. ;-)

woensdag 2 juli 2014

Misschien wel duizend... ja ik denk het wel...

Ik heb voor het Nederlands Jeugdinstituut inmiddels al wel ...honderden.. ik denk wel duizend(en) zelfs... taferelen van ouders met jonge kinderen getekend. Knutselend, pratend, spelend, troostend, lachend. Steeds een andere interactie tussen ouder en kind.
Als kind liep ik altijd enthousiast met verse tekening naar mijn ouders om deze vol trots te laten zien. Die drang heb ik eigenlijk nog wel... Nu stop ik het mijn man of kinderen onder de neus... die vaak ietsje minder enthousiast reageren .. Argwanend kijkt mijn oudste dochter naar één van de tekeningen...
"Mam!, Ben ik dat!?" zegt ze alsof ik iets van haar afgepakt heb...
Tja...ik haal natuurlijk mijn inspiratie uit mijn directe omgeving.

Zelfs in de duizendste illustratie zit geen enkele herhaling of verveling. Elke tekening vind ik opnieuw uit. Da's ook de enige manier dat ze 'levensvatbaar' worden en communiceren.