woensdag 26 november 2014

Op de rug van een schildpad een ganzenbord over

Ik heb weer een paar mooie geboortekaartjes en uitnodigingen mogen maken. De verhalen die de mensen me vertellen (zodat ik tot een persoonlijk kaartje kom) zijn zo leuk en bijzonder. Een klein kijkje in het leven van mensen die ik daarvoor helemaal niet kende.




Geboortekaartje gevouwen 11,5 x 17,5, uitgevouwen 11,5 x 29,5 cm
 Hieronder een meer getekend kaartje.



Uitnodiging feest. Dicht gevouwen 11 x 11 cm, uitgevouwen 11 x 33 cm.

zondag 16 november 2014

Houtskoolsplinters en zweet...

Maandagavond bij de Muzelinck lokaal 5! Daar gebeurt het. Creatieve stromen en houtskoolsplinters vliegen door de lucht. Met 12 cursisten wordt er heel wat geproduceerd. Teveel om allemaal in dit blogje te zetten.. Maar via deze link kun je het allemaal bekijken!
Hieronder een kleine selectie van wat er gemaakt is in de eerste 3 lessen van de basiscursus Tekenen en Schilderen.

Eén van mijn favorieten opdrachten is het portrettekenen zonder op je papier te kijken. Een oefening om de hand-oog coördinatie te trainen en een mooie manier om elkaar als groep wat beter te leren kennen. Ze moesten elkaar namelijk natekenen en dat leverde soms een beschaamde 'Oeps...sorry' op. Tja.... zonder op een papier te kijken naar wat je aan het doen bent is best lastig. Maar ook direct, spontaan, karakteristiek en héél grappig.



Stilleven in kubistische stijl met contékrijt.










donderdag 6 november 2014

Over een hond die alles eet en hoe simpel geluk kan zijn..

Papieren zakdoekjes... 'lekker'
zand... 'jummie',
paardenpoep...'mmmmm',
stenen...'wat zwaar op de maag, maar ach... '

zucht...

we hebben een labrador pup!


Ik zou kunnen schrijven, "En ze luistert naar de naam Charlie", maar dat luisteren is toch wel lastig als je krap 10 weken oud bent en de hele wereld roept om je aandacht. Vallende blaadjes (overigens ook hoog op haar menu), andere honden en de minstens zo leuke baasjes... een huis vol smakelijke meubels... en overal in slaap kunnen vallen... man wat een leven.

Ze is nu 4 weken bij ons. In die 4 weken hebben wij minstens zoveel moeten leren als Charlie... Een pup in huis is als een bijtende, snel kruipende baby zonder luier. Het verschil met een baby is dat het opvoeden direct begint! Zonder pauze ;-)

Dit kleine blonde pupje zorgt ook dat je je leven vanuit een ander perspectief bekijkt. Opeens moet je andere dingen gaan doen zoals wandelen... Hoe mooi kan een ochtend zijn met die eerste zonnestralen, het dauw op het gras, alles nog stil en rustig... (Behalve mijn dolle, naar stenen happende pup dan ;-)

En terwijl ik zondagavond de drollen met een biologisch poepzakje uit mijn achtertuin vis, draai ik me om en zie ineens mijn huis, met mijn gezin erin op een afstand. Ik voel het geluk door me heen stromen als ik besef dat dit fijne gezin de mijne is en dat ik in dat warme huis mag stappen. 
Uiteraard eerst even poepzakje in de container gooien!

Hieronder een paar dagboektekeningen en plaatjes van onze Charlie.