maandag 7 december 2015

De heldenreis

Daar stond ze. Het leek of Merel in een foto was gestapt. Geen zuchtje wind. Geen takje bewoog. Alles was stil. Voor haar splitste de weg zich in twee smallere paden, die beiden naar een grote poort leidde. Merel moest kiezen. Ze keek naar links. Daar stond een hoge ijzeren poort met halfronde boog erboven. Het leek er wel nacht. De poort en het hek waren flauw verlicht, wat het geheel een spookhuisachtige aanblik gaf. Tussen de puntige spijlen van het hekwerk door zag Merel een dicht en donker bos liggen. Dreigende wolken lagen als een tapijt over de boomtoppen. Op de boog stond in bronzen letters ‘De korte weg’
...

Zo begint het verhaal dat nog geen einde heeft. Annemieke Friesen schrijft het. Het is zo magisch en spannend en mooi... Zo beeldend geschreven en sfeervol... dat er eigenlijk geen illustraties bij hoeven. Het zal niets aanvullen...   
Lekker is dat zus!! 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten