dinsdag 25 augustus 2015

Dagtekeningen zomer 2015


Praatjes dat ze heeft... ze weet precies wat ze wil... Net als mijn oudste dochter maak je mijn nichtje niet blij met poppen of roze... Auto's wil ze!! Liefst grote tractoren met frontladers of aanhangers erachter. En dan graag geel... niet groen oma!

Ik ga op vakantie en ik neem mee...

... slippers, boeken, tekenspullen, mijn eigen hoofdkussen en... familie Tromp! 3 jaar geleden leerde we elkaar kennen op de camping in Frankrijk. Onze kinders konden het goed vinden met elkaar en al snel was er ook een goede klik tussen ons. Dit jaar zochten we samen een camping uit in Noord Italië (Caldonazzo).

Ergens in Zuid Duitsland (Ottobeuren waar we overnachten) troffen we elkaar en werden de eerste biertjes en rosé'tjes naar binnen getikt. De zon scheen warm, de wijn was koel en onze kinders speelde samen bij een waterfontein op het plein... alsof het afgelopen jaar hard werken en school er helemaal niet tussen had gezeten.

De vooruitzichten waren flink beroerd... elke dag gaf weeronline wel een wolk met regendrup aan... Maar in de praktijk viel dat gelukkig mee! Prachtig weer gehad. Niet te heet, en maar 1 regenmiddag... Hoe anders was dat vorig jaar!!


 Links een regenbui, rechts de zon!






Venetië was echt geweldig. Een soort avontuurlijk doolhof van smalle stegen en spontane pleintjes, bruggetjes, water met gondel (file). Riske (bijna 8) vond het pas leuk nadat ze een rugzak van Frozen gekocht had in een klein winkeltje. Verder begreep ze het geslenter door een saaie stad niet.. 











1 jaar is ze inmiddels. Wat ga je je snel hechten aan zo'n beestje... wat hoort ze er bij... bij ons. Ik werd week van elke hond die ik zag, denkend aan Charlie... Gelukkig had ze het goed bij mijn moeder. Elke dag haalde 'Ons Patries' haar op om een flinke wandeling te maken. Even mijn moeder wat rust gunnen want Charlie is een energie bom! Ondanks haar heimwee waar ze ook last van had.
Toen ze na 2,5 week ons weer zag, kon ze het niet geloven. Ze blafte en kroop letterlijk op ons af. Het duurde een halve minuut voor ze zich volledig overgaf en durfde te geloven... 
ja, ze zijn er echt weer...