dinsdag 13 oktober 2020

Ode aan de deken

Nu ik 's avonds weer steeds vaker een dekentje erbij pak, wat eigenlijk ook wel weer knus is, dacht ik, ode aan mijn deken! Mijn deken als inspiratiebron voor deze serie. Door er een draai aan te geven en niet alles letterlijk na te tekenen, ontstonden er opeens autonome vormen die als de vlekken van Rorschach te lezen zijn. Ik weet ook niet wat de boven en onderkant moet zijn. Als ik het beeld kantel, doemt er weer een hele andere wereld op. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden! Mijn jongste vond ze eng. Het deed haar aan de dementoren uit de Harry Potter films denken!